از دست ندهید

اشتباه هاي شايع والدين در كاربرد تنبيه      

تنبيه جسمي   
از نظر برخي والدين منظور از تنبيه كودك، كتك زدن او است. آنها فكر مي كنند تنبيه بايد شديد باشد تا اثر كند زيرا در اين  صورت كودك هميشه آن را به خاطر می آورند و ديگر كار بدش را تكرار نمي كند.  
چرا نبايد از تنبيه جسمي براي كنترل رفتار اشتباه كودك استفاده كنيد؟    
تنبيه جسمي معمولاً هنگامي به كار مي رود كه والدين به شدت عصباني و خشمگين هستند، به همين دليل ممكن است از روش هاي خشني استفاده كنند كه براي كودك و گاه خودشان يا ديگران خطرناك باشد.  پرخاشگري جسمي توسط والدين باعث می شود استفاده از اين روش توسط خود كودك نيز افزايش يابد و كودك مي آموزد براي حل مشكلاتش می تواند از اين روش استفاده كند. بعد از تنبيه جسمي، اكثر والدين پشيمان می شوند و از كودك دلجويي می کنند، در نتيجه در نهايت كودكي كه رفتار اشتباه انجام داده به گونه اي مورد توجه و تشويق واقع می شود.  تنبيه جسمي در اوايل ممكن است مؤثر باشد ولي بعد از مدتي حساسيت كودك نسبت به آن كم می شود، بنابراين والدين مجبور می شوند تنبيه هاي شديدتري را اعمال نمايند كه هم با پيامدهاي آسيب زايي همراه هستند و هم پس از مدتي مجدداً بي اثر می شوند. 

Smacking_2528341b      
تهديد به تنبيه
وقتي والدين فقط از تهديد استفاده می کنند، پس از مدت كوتاهي كودك متوجه عملي نشدن تهديدها می شود و رفتارش را از سر مي گيرد.     
تنبيه هاي نامشخص   
گاهي والدين از جمله هاي مبهمي براي ترساندن كودك از تنبيه احتمالي استفاده می کنند، در اين شرايط كودك حتي متوجه معني اين تنبيه نمی شود و در نتيجه به كار خود ادامه مي دهد. به عنوان مثال اگر ببينم دوباره روي مبل بالا و پايين ميپري،آنوقت من ميدانم با تو 

punishment
تنبيه در حالت عصبانيت        
تنبيه هنگام خشم و عصبانيت می تواند منجر به ناكار آمدي آن شود زيرا معمولاً در اين شرايط والدين پيامدهاي شديدي را در نظر مي گيرند كه با رفتار كودك همخواني ندارد. مثلاً كودك را به تنبيه هاي شديد و طولاني تهديد می کنند يا با لحن خشن، توهين آميز، سرزنشگر و تند شخصيت او را محكوم می کنند و يا در نهايت تنبيه جسمي به كار ميبرند. در اين موارد، رفتار تنبيه ي والد ناشي از احساس استيصال و درماندگي او در مديريت بدرفتاري كودك است. معمولاً پدر و مادرهايي به اين شيوه عمل می کنند كه بلد يا قادر نيستند بلافاصله پس از بروز رفتار نامناسب كودك پيامد منطقي مناسب را به كار ببرند. در بسياري از مواقع والدين يا نمي دانند و يا مطمئن نيستند كدام واكنش از نظر تربيتي درست است و نمي توانند درست تصميم بگيرند. گاه پدر يا مادر فكر می کنند بهتر است مدتي صبر كنند تا شايد كودك خودش متوجه رفتارش شود و آن را متوقف سازد اما چون اين اتفاق نمي افتد عصباني می شوند و تصميم نادرست مي گيرند.

تنبيه هاي هيجاني      

گاهي موقع تنبيه، والدين به جاي اين كه رفتار نامناسب كودك را مورد هدف قرار دهند به احساس و شخصيت او حمله ور می شوند، با لحن تحقيرآميز و سرزنشگرانه به او توهين می کنند، و اين پيام را به او مي دهند كه قابل اصلاح نيست. در اين شرايط احساس هاي متناقضي در كودك ايحاد می شود: از طرفي به دليل خطايي كه كرده احساس گناه مي كند و از خودش بدش مي آيد، با اين حال به دليل حملة بيرحمانه و ناعادلانة والدين ميرنجد و كينه وخشم آنهارا به دل مي گيرد. پدر و  مادرهايي كه اين روش را استفاده می کنند معمولاً فرصت جبران را به كودك نمي دهند بنابراين كودك ترجيح مي دهد اشتباه هايش را از والدين خود مخفي كند و اگر لازم باشد در مورد رفتارش دروغ هم بگويد.

به خاطر داشته باشيد تنبيه به منظور آگاه كردن كودك از رفتار اشتباهش است نه براي ترساندن، زجر دادن و آزار او.

77137460-1

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*